मानिस, धर्ती र समृद्धि: पूर्वीय संस्कारको कसीमा दिगो विकास (SDGs)
१. गरिबीको अन्त्य: केवल गाँस र बास कि आत्मसम्मान? गरिबी केवल पैसाको अभाव होइन, यो त अवसर र पहुँचको अभाव हो। हाम्रो दर्शनले 'दरिद्र नारायण' को सेवा भन्छ। तर आजको विश्वमा गरिबी निवारण केवल तथ्याङ्कको खेल बनेको छ। जबसम्म मानिसलाई सीप र संस्कारले सुसज्जित गरिँदैन, तबसम्म बाहिरबाट दिएको दानले गरिबी हट्दैन। वास्तविक गरिबी निवारण भनेको व्यक्तिलाई स्वावलम्बी बनाउनु हो। २. शून्य भोकमरी: पेट भर्नु र पोषण पाउनु बीचको अन्तर हामी 'अन्नपूर्णा' को पूजा गर्ने देशका नागरिक हौँ। तर आज खेतीयोग्य जमिन प्लटिङ भइरहेका छन्। विदेशी प्याकेटका खानाले हाम्रो भान्सा भरिएको छ। भोकमरी अन्त्य गर्नु भनेको केवल पेट भर्नु होइन, विषादिरहित प्राकृतिक खाना खान पाउनु हो। आफ्नो माटोमा सुन फलाउने कृषकलाई जबसम्म हामी सम्मान गर्दैनौँ, तबसम्म खाद्य सुरक्षा सम्भव छैन। ३. सुस्वास्थ्य र समृद्ध जीवन: ओखतीभन्दा जीवनशैलीको कुरा अहिले अस्पतालहरू धेरै खुलेका छन्, तर स्वास्थ्य हराएको छ। पूर्वीय आयुर्वेद र योगले भनेको 'स्वस्थ' हुनु भनेको रोग नलाग्नु मात्र होइन, मन र आत्मा पनि प्रसन्न हुनु हो। आधुनिक स्वास्थ्य प्रण...