Posts

दिगो विकासका लक्ष्यहरु सम्झिने सजिलो कथा

  "एउटा गाउँमा धेरै गरिबी (१) थियो, जसले गर्दा मानिसहरू भोका (२) थिए। उनीहरूको स्वास्थ्य (३) बिग्रियो, त्यसैले उनीहरूले शिक्षा (४) पाउन सकेनन्। विशेषगरी महिला र पुरुषबीच (५) ठुलो भेदभाव थियो। गाउँलेहरू मिलेर पहिला पानी र सफाइ (६) को व्यवस्था गरे र घरघरमा बिजुली/ऊर्जा (७) बाले। जब बिजुली आयो, मानिसहरूले काम (८) पाए र गाउँमा उद्योग (९) खुल्यो। यसले गर्दा धनी-गरिबबीचको असमानता (१०) घट्यो र गाउँ एउटा सुन्दर सहर (११) बन्यो। सहर बनेपछि उनीहरूले जे पायो त्यही नखाएर सन्तुलित उपभोग (१२) गर्न थाले। तर बढ्दो उद्योगले जलवायु (१३) बिगार्न थाल्यो, त्यसैले उनीहरूले पानीमुनिका माछा (१४) र जमिनमाथिका जनावर (१५) जोगाउने अभियान चलाए। अन्ततः गाउँमा शान्ति र न्याय (१६) छायो र यो सबै काम सबैको साझेदारी (१७) बाट सफल भयो।" दिगो विकासका १७ लक्ष्यहरू १. No Poverty (गरिबीको अन्त्य): केवल गाँस र बास मात्र होइन, व्यक्तिलाई स्वावलम्बी र आत्मसम्मानयुक्त बनाउनु यसको मर्म हो। २. Zero Hunger (शून्य भोकमरी): भोकमरी अन्त्य गरी खाद्य सुरक्षा र उन्नत पोषण सुनिश्चित गर्दै दिगो कृषिलाई प्रवद्र्धन...

मानिस, धर्ती र समृद्धि: पूर्वीय संस्कारको कसीमा दिगो विकास (SDGs)

१. गरिबीको अन्त्य: केवल गाँस र बास कि आत्मसम्मान? गरिबी केवल पैसाको अभाव होइन, यो त अवसर र पहुँचको अभाव हो। हाम्रो दर्शनले 'दरिद्र नारायण' को सेवा भन्छ। तर आजको विश्वमा गरिबी निवारण केवल तथ्याङ्कको खेल बनेको छ। जबसम्म मानिसलाई सीप र संस्कारले सुसज्जित गरिँदैन, तबसम्म बाहिरबाट दिएको दानले गरिबी हट्दैन। वास्तविक गरिबी निवारण भनेको व्यक्तिलाई स्वावलम्बी बनाउनु हो। २. शून्य भोकमरी: पेट भर्नु र पोषण पाउनु बीचको अन्तर हामी 'अन्नपूर्णा' को पूजा गर्ने देशका नागरिक हौँ। तर आज खेतीयोग्य जमिन प्लटिङ भइरहेका छन्। विदेशी प्याकेटका खानाले हाम्रो भान्सा भरिएको छ। भोकमरी अन्त्य गर्नु भनेको केवल पेट भर्नु होइन, विषादिरहित प्राकृतिक खाना खान पाउनु हो। आफ्नो माटोमा सुन फलाउने कृषकलाई जबसम्म हामी सम्मान गर्दैनौँ, तबसम्म खाद्य सुरक्षा सम्भव छैन। ३. सुस्वास्थ्य र समृद्ध जीवन: ओखतीभन्दा जीवनशैलीको कुरा अहिले अस्पतालहरू धेरै खुलेका छन्, तर स्वास्थ्य हराएको छ। पूर्वीय आयुर्वेद र योगले भनेको 'स्वस्थ' हुनु भनेको रोग नलाग्नु मात्र होइन, मन र आत्मा पनि प्रसन्न हुनु हो। आधुनिक स्वास्थ्य प्रण...

लैंगिक समानता कि पारिवारिक सामञ्जस्य: हामीले कहाँ बाटो बिरायौँ?

आजको आधुनिक युगमा 'लैंगिक समानता' एउटा यस्तो शब्द बनेको छ, जसलाई न त कसैले नकार्न सक्छ, न त यसको प्रयोगले समाज पूर्ण रूपमा सुखी हुन सकेको छ। समानताको नाममा हामीले अधिकार त पायौँ होला, तर कतै हामीले आफ्नो मौलिकता र पारिवारिक जग त गुमाइरहेका छैनौँ? यो प्रश्न आज हरेक घरको दैलोमा उभिएको छ। १. पूरक कि प्रतिस्पर्धी? हाम्रो पूर्वीय दर्शनले कहिल्यै पनि स्त्री र पुरुषलाई एकअर्काको प्रतिस्पर्धी मानेन। 'सियाराम' र 'राधाकृष्ण' जस्ता शब्दहरू केवल धार्मिक प्रतीक मात्र होइनन्, यी त आपसी सम्मान र पूरक हुनुका प्रमाण हुन्। तर, पश्चिमी 'न्यारेटिभ' को अन्धो अनुकरण गर्दा हामीले महिला र पुरुषलाई दुईवटा शत्रु शिविर जस्तो बनाइदिएका छौँ। घर अब प्रेमको मन्दिर होइन, अधिकारको लडाइँ गर्ने 'मैदान' बन्दै गएको छ। २. हराएको घर र यान्त्रिक बचपन जब महिला र पुरुष दुवै आर्थिक दौडमा अन्धो भएर लाग्छन्, तब घर केवल 'बस्ने ठाउँ' मात्र रहन्छ। एउटा बच्चाका लागि आमाको काख र बुबाको छत्रछायाँभन्दा ठूलो विश्वविद्यालय अर्को हुँदैन। तर आज, बच्चाले केयरटेकरको 'भाडाको स्नेह' मा हुर...

शान्त र सफल जीवनका लागि बुद्धका ५ क्रान्तिकारी सूत्रहरू: जुन तपाईंको सोच बदल्न पर्याप्त छन्

  १. भूमिका आधुनिक जीवनको यो कोलाहल र आपाधापीमा मानिस बाहिरी जगतको सफलता प्राप्त गर्न यति मग्न छ कि उसले आफ्नै आन्तरिक शान्ति गुमाउँदै गएको पत्तो नै पाएको छैन। हामी जति धेरै सुखका साधनहरू जुटाउँछौँ, त्यति नै बढी मानसिक अशान्ति र रित्तोपनको शिकार भइरहेका छौँ। यस्तो समयमा सिद्धार्थ गौतम बुद्धका दर्शनहरू केवल प्राचीन धार्मिक उपदेश मात्र होइनन्, बल्कि यी त जीवन जिउने अत्यन्तै आधुनिक, वैज्ञानिक र मनोवैज्ञानिक सूत्रहरू हुन्। बुद्धका यी क्रान्तिकारी शिक्षाहरूले हामीलाई बाहिरी संसारलाई होइन, आफ्नै मनलाई रूपान्तरण गर्न प्रेरित गर्दछन्। आउनुहोस्, बुद्धका ती पाँच जीवन-परिवर्तनकारी सूत्रहरूमाथि चिन्तन गरौँ, जसले तपाईंको जीवनलाई नयाँ उचाइ प्रदान गर्नेछन्। २. पहिलो सूत्र: विचार नै तपाईंको भाग्यको निर्माता हो हाम्रो अस्तित्वको जग नै हाम्रा विचारहरू हुन्। एउटा सानो विचारले बीजको कार्य गर्दछ, जुन पछि गएर कर्ममा परिणत हुन्छ। जब एउटै कर्म बारम्बार दोहोरिन्छ, तब त्यसले बानीको रूप लिन्छ र त्यही बानीले अन्ततः हाम्रो चरित्र र भाग्यको निर्माण गर्दछ। बुद्धका अनुसार हामीले जुन गुणस्तरको विचार मनमा पाल्छौँ, ...

सार्वजनिक खरिद ऐनमा नयाँ संशोधन: विकास र पूर्वाधार निर्माणमा कस्तो प्रभाव पार्ला?

नेपालको विकास निर्माण र पूँजीगत खर्चमा सधैं उठ्ने एउटा प्रमुख गुनासो हो— झन्झटिलो खरिद प्रक्रिया र ठेकेदारको ढिलासुस्ती। यसै समस्यालाई सम्बोधन गर्न ल्याइएको सार्वजनिक खरिद ऐन दोस्रो संशोधन अध्यादेश ले विकास, पूर्वाधार र खरिद प्रणालीका नीतिगत जटिलताहरूमा व्यापक फेरबदल गरेको छ। यस संशोधनले एकातिर ठेक्का प्रक्रियालाई छिटो छरितो बनाएको छ भने अर्कोतिर अस्वाभाविक रूपमा कम मूल्य कबोल गरेर काम अलपत्र पार्ने प्रवृत्तिलाई निरुत्साहित गर्न कडा कदम चालेको छ। आउनुहोस्, यस अध्यादेशका प्रमुख १७ बुँदाहरूलाई सरल रूपमा बुझौं: १. खरिद प्रक्रियामा समयको बचत (छिटो ठेक्का) अब महिनौं लामो ठेक्का प्रक्रिया कुर्नुपर्ने छैन। सूचना प्रकाशनको म्याद छोट्याएर कामलाई तीव्रता दिने प्रयास गरिएको छ: अन्तर्राष्ट्रिय बोलपत्र: आह्वानको म्याद ४५ दिनबाट घटाएर ३० दिन कायम। राष्ट्रियस्तरको बोलपत्र: ३० दिनबाट घटाएर २१ दिन। शिलबन्दी दरभाउपत्र (Sealed Quotation): १५ दिनबाट घटाएर ७ दिन। २. प्रविधिमैत्री सूचना प्रणाली विद्युतीय खरिद प्रणाली (E-bidding) प्रयोग गरिएको अवस्थामा अब राष्ट्रिय दैनिक पत्रिकामा सूचना छाप्नैपर्ने बाध्य...